سودخواران نشود ، « 1 » چه زمين نيز از اموال به شمار مىآيد و ممكن است به صورت « * ( دُولَةً بَيْنَ الأَغْنِياءِ ) * - ( 1 ) وسيلهء سودجويى متناوب توانگران » درآيد - كه قرآن كريم آن را منع كرده است . در پرتو تعليم قرآنى در بارهء زمين ، لازم است كه مصالح و لوازم ساختمانى - كه اصل و موادّ آنها نيز از زمين به دست مىآيد - چنان باشد كه به آسانى در دسترس همگان قرار گيرد ، و اختصاص به توانگران جاه فروش نداشته باشد ، و در معرض گرانفروشى و احتكار قرار نگيرد ، و عدّه اى به صورت تجمّلى و زايد از آنها بهره مند نشوند در حالى كه همهء مردم همواره به آنها نياز دارند . و چنين است مسألهء مساحت و مقدار زمين ، زيرا از قسط اسلامى و حدود مقرّر دينى بسيار دور است كه گروهى بتوانند به مساحتهاى زيادى از زمين دسترسى پيدا كنند ، و براى گروهى ديگر ، دسترسى پيدا كردن به قطعهء كوچكى از زمين ساختمانى ممكن نباشد . و چون قسط و عدالت جز با كتاب و ميزان و آهن ( نيروى اجرايى قوى ) برقرار نمىشود ، و طاغوتان تكاثر و اتراف با رضاى خاطر به حق و عدل گردن نمىنهند ، بر هيئت حاكمهء اسلامى واجب است كه - با قانونگذارى و اجراى درست قانون - از آزادى مصرف و مصرف تجمّلى زمين و لوازم و مصالح ساختمانى جلوگيرى كنند ، تا نمونه هايى از عدل و قسط راهى به تحقّق يافتن بيابد . ( 2 ) - حدّ قوامى مسكن : حدّ قوامى كه همان حدّ الهى مال است - چنان كه بيان شد - « 2 » شامل مسكن نيز مىشود . مسكن نيز نبايد بيش از حدّ قوام و نياز عادلانه باشد . پس كيفيّت و كميّت مسكن - هر دو - محدود به حدود قوامى است ، و همتراز با سطح زندگى اجتماعى و نيازمنديهاى جامعه . پس به همان گونه كه اشاره كرديم ، مجوّزى وجود ندارد كه مشتى از مردم خانه هايى بزرگ و باغهايى با نهرهايى روان همچون بهشت

--> « 1 » فتواى « شيخ طوسى » را در بارهء زمين ( اراضى ) ملاحظه كنيد ، - فصل 3 ، از باب 12 ( جلد ششم ) . « 2 » . - فصل 1 ، از اين باب ( جلد سوّم ) .